fbpx
FB 01

Καθημερινή Φροντίδα Ασθενών - Μία Έννοια που Πρέπει να Προσεγγίσουμε Διαφορετικά

Η φροντίδα ενός ασθενή, αποτελεί μία προσπάθεια που αφορά τόσο την βελτίωση της κατάστασης του κλινικά, όσο και την αντιμετώπιση του με ηθική. Η φροντίδα του ασθενή και η ηθική, αποτελούν μαζί ένα πολύ σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι της σχέσης γιατρού-ασθενή.Καθημερινή Φροντίδα Ασθενών - Μία Έννοια που Πρέπει να Προσεγγίσουμε Διαφορετικά.

Η Ιατρική σχολή διδάσκει παραδοσιακά στους φοιτητές, τις βασικές αρχές ηθικής-δεοντολογίας που αφορούν την αυτονομία, την ευεργεσία, την μη κακομεταχείριση και τη δικαιοσύνη.

Οι βασικές αυτές αρχές, συνήθως εφαρμόζονται σε καταστάσεις αρκετά σοβαρές, όπου η φροντίδα του ασθενή απαιτεί ιδιαίτερο χειρισμό.

Παραδείγματα τέτοιων καταστάσεων είναι η ευθανασία, η μεταμόσχευση οργάνων, οι χρόνιες θεραπείες απαραίτητες για ζωτικές λειτουργίες αλλά και η απόσυρση θεραπειών όταν πλέον δεν προσφέρουν κανένα όφελος και δεν υπάρχει προσδόκιμο ζωής.

Οι τομείς που αφορούν κρίσιμες αποφάσεις, αποφάσεις ζωής-θανάτου, διέπονται όπως είναι λογικό, από κανόνες ηθικής και δεοντολογίας.Η λήψη αυτών των καθοριστικών αποφάσεων, έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον τα τελευταία χρόνια, ωστόσο τι γίνεται σε ό,τι αφορά την καθημερινή πρακτική της ιατρικής; Ποιοι κανόνες δεοντολογίας εμπλέκονται εκεί;

Kάθε γιατρός οφείλει να συνεργάζεται με τον ασθενή του. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τις ευθύνες του γιατρού, το πως διαχειρίζεται τους ασθενείς, την συμπεριφορά, τις απόψεις του, την αυτοπειθαρχία και πολλά άλλα.

Όλα αυτά βασίζονται στον προσωπικό χαρακτήρα του γιατρού και διαμορφώνουν όπως είναι λογικό και τον τρόπο συμπεριφοράς του προς τον ασθενή. Παρότι σημαντικά στοιχεία, σε ό,τι αφορά την φροντίδα των ασθενών, ας σκεφτούμε όμως ακόμη και το πόσο σημαντική είναι η συμπεριφορά μας απέναντι στους άλλους, το πόσο θετικό ή αρνητικό αντίκτυπο μπορεί να έχει, ειδικά σε κάποιον που έχει ανάγκη και ενδεχομένως να βρίσκεται σε εύθραυστη ψυχολογική κατάσταση.

Η ηθική, γίνεται εμφανής κάθε μέρα, μέσα από καθημερινά γεγονότα και καταστάσεις, όπως ο τρόπος που προσεγγίζει ο γιατρός τον ασθενή του ή η στιγμή που φτάνει η νοσοκόμα με σκοπό την λήψη των βασικών ζωτικών ενδείξεων του ασθενή ή την αναθεώρηση των φαρμάκων του.

Καθημερινή Φροντίδα Ασθενών - Μία Έννοια που Πρέπει να Προσεγγίσουμε Διαφορετικά.

Οι γιατροί μπορούν να κάνουν κάποια πολύ συγκεκριμένα πράγματα, όπως το να αποκαλέσουν τον ασθενή με το μικρό του όνομα, να δημιουργήσουν μία οπτική επαφή, επιπλέον να αγγίξουν τον ασθενή με συμπόνια.

Όλα αυτά είναι πράξεις που δείχνουν ενσυναίσθηση. Με την βοήθεια αυτών, εδραιώνεται μια σχέση εμπιστοσύνης. Ενέργειες απλές, που δεν απαιτούν χρόνο, αλλά κάνουν μεγάλη διαφορά στην ποιότητα της συνάντησης.

Ας φανταστούμε μια γυναίκα ασθενή που έρχεται στο ιατρείο με χρόνια αποφρακτική πνευμονική ασθένεια (ΧΑΠ).

Έχει χαρακτηριστεί ως «δύσκολη» ασθενής, καθώς συχνά δεν εμφανιζόταν στα ραντεβού της και συνέχιζε να καπνίζει, παρότι ήξερε πως δεν πρέπει. Όρθιος έξω από το εξεταστήριο, ο γιατρός αισθάνεται αμέσως εκνευρισμένος βλέποντας πως πρόκειται για την συγκεκριμένη ασθενή.

Ξέρει πως έχει ήδη καθυστερήσει να δει άλλους ασθενείς και τώρα πιστεύει πως θα μείνει ακόμα πιο πίσω. Μπαίνει μέσα και κάθεται απέναντι απο τον υπολογιστή του.

Χωρίς να την κοιτάζει της λέει: «Βλέπω πως δεν παίρνετε τα φάρμακά σας και δεν έχετε κόψει το κάπνισμα, όπως σας είπα».

Η ασθενής απαντά πως δεν μπορεί να αγοράσει τα φάρμακά της, και πως έχει πολλές δυσκολίες στην προσωπική της ζώή διότι πρέπει να φροντίζει τα εγγόνια της.

«Το κάπνισμα», λέει, «είναι το μόνο που με ευχαριστεί». Ακούγοντας αυτά, ο γιατρός απαντά δίχως ενσυναίσθηση, λέγοντας της πως πρέπει να βρει οπωσδήποτε έναν τρόπο να διαχειριστεί την κατάσταση αυτή αλλιώς πρόκειται να πεθάνει. Αποτέλεσμα της απάντησης αυτής του γιατρού, είναι το ξέσπασμα της ασθενούς σε κλάματα.

Η ασθενής αυτή, πάσχει από μια χρόνια ασθένεια, η οποία δεν θα βελτιωθεί αν δεν σταματήσει το κάπνισμα και φυσικά αν δεν παίρνει τα φάρμακά της.

Είναι επίσης σαφές, πως υπάρχουν κοινωνικοί παράγοντες που επηρεάζουν την ικανότητά της να συμμορφωθεί με τις συστάσεις του γιατρού.

Οι δεξιότητες που χρειάζεται ένας γιατρός για να αντιμετωπίσει την κατάσταση αυτή, λόγω της δυσκολίας αυτού του ασθενούς, είναι διαφορετικές από τις δεξιότητες που χρειάζεται για τη θεραπεία της ΧΑΠ, αν και αναμένουμε πως ο γιατρός θα είναι ικανός για τη ολιστική θεραπεία της νόσου.

Ένας γιατρός οφείλει να απαντήσει με κοινή ευπρέπεια, αίσθημα σεβασμού και ευγένεια. Oμοίως, ένας απαιτητικός, ευσυνείδητος και συμπονετικός γιατρός μπορεί να καταλάβει και να λάβει υπόψη το σύνολο της κατάστασης του ασθενούς, όχι μόνο την ΧΑΠ, και να δώσει περισσότερη προσοχή στους περιορισμούς και τις δυσκολίες του ασθενούς.

Ιατροί που επιδεικνύουν τις αρετές της ευπρέπειας, της διάκρισης, της ευσυνειδησίας, που δείχνουν συμπόνια και ικανότητα, θεωρούνται περισσότερο αξιόπιστοι.

Αρκετά σημαντικός σε ό,τι αφορά την έννοια της ηθικής στην ιατρική, θα λέγαμε πως είναι χαρακτήρας του γιατρού. Το είδος του ατόμου που πρέπει να είναι ο γιατρός, έχει άμεση σχέση με την αρετή και την ηθική.

Τη σημερινή εποχή, οι γιατροί συχνά υφίστανται μεγάλη πίεση, ώστε να βλέπουν περισσότερους ασθενείς σε λιγότερο χρόνο, ενώ ταυτόχρονα περνούν το υπόλοιπο της ημέρας τους ασχολούμενοι με ηλεκτρονικά συστήματα ιατρικών αρχείων, τα οποία μπορεί να λειτουργούν σωστά ή όχι.

Είναι ήδη λοιπόν γνωστό, πως η κατάσταση αυτή συμβάλλει στην εξουθένωση των γιατρών, και επομένως οδηγεί στην λιγότερο ενάρετη συμπεριφορά τους απέναντι στους ασθενείς.

Αποτελεί κοινή λογική, πως οι γιατροί που είναι πεινασμένοι, θυμωμένοι, κουρασμένοι ή υπερφορτωμένοι με διοικητικά καθήκοντα, είναι λιγότερο πιθανό να αντιμετωπίσουν με ευαισθησία τους ασθενείς τους.

Η έννοια της αρετής δεν είναι κάτι που διδάσκεται, ούτε καν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης με τους φοιτητές. Η ιατρική ηθική δεν μπορεί να διδαχθεί όπως ένα μάθημα βιοχημείας, και η διδασκαλία της ηθικής που βασίζεται σε αρχές δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις αξίες, τις πεποιθήσεις και τις στάσεις που έχουν οι φοιτητές ως μέρος του χαρακτήρα τους.

Και ένα σύνολο αφηρημένων αρχών δεν θα ήταν χρήσιμο την στιγμή που ένας ασθενής βρίσκεται σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, ξαπλωμένος μπρούμυτα στο πάτωμα του μπάνιου, αναλωμένος από τον φόβο και τη θλίψη λίγο μετά τη διάγνωση του καρκίνου του.

Τι χρειάζεται; Μπορεί να είναι μια κλήση από τον ογκολόγο του που να τον καθησυχάζει, και να τον παροτρύνει να είναι δυνατός και που του λέει πως θα είναι δίπλα του, ανεξαρτήτως του τελικού αποτελέσματος.

Εκτός από αξιόπιστος και καταρτισμένος στο θέμα του καρκίνου λοιπόν, ο γιατρός πρέπει να είναι επίσης συμπονετικός. 

Είναι αποθαρρυντικό πλέον το γεγονός πως η ιατρική ασκείται διεκπεραιωτικά, και όχι με την ευαισθησία που απαιτείται. Ίσως είναι καιρός πλέον να αναθεωρήσουμε αυτήν την ανισορροπία και να προσεγγίσουμε διαφορετικά την έννοια της φροντίδας των ασθενών..


Σεβόμαστε την Ιδιωτικότητά σας

Εμείς και οι συνεργάτες μας αποθηκεύουμε ή/και έχουμε πρόσβαση σε πληροφορίες σε μια συσκευή, όπως cookies και επεξεργαζόμαστε προσωπικά δεδομένα, όπως μοναδικά αναγνωριστικά και τυπικές πληροφορίες, που αποστέλλονται από μια συσκευή για εξατομικευμένες διαφημίσεις και περιεχόμενο, μέτρηση διαφημίσεων και περιεχομένου, καθώς και απόψεις του κοινού για την ανάπτυξη και βελτίωση προϊόντων.

Με την άδειά σας, εμείς και οι συνεργάτες μας ενδέχεται να χρησιμοποιήσουμε ακριβή δεδομένα γεωγραφικής τοποθεσίας και ταυτοποίησης μέσω σάρωσης συσκευών. Μπορείτε να κάνετε κλικ για να συναινέσετε στην επεξεργασία από εμάς και τους συνεργάτες μας όπως περιγράφεται παραπάνω. Λάβετε υπόψη ότι κάποια επεξεργασία των προσωπικών σας δεδομένων ενδέχεται να μην απαιτεί τη συγκατάθεσή σας, αλλά έχετε το δικαίωμα να αρνηθείτε αυτήν την επεξεργασία. Οι προτιμήσεις σας θα ισχύουν μόνο για αυτόν τον ιστότοπο. Μπορείτε πάντα να αλλάξετε τις προτιμήσεις σας επιστρέφοντας σε αυτόν τον ιστότοπο ή επισκεπτόμενοι τους όρους Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων