Οι Προκλήσεις της Σύγχρονης Ιατρικής

Η μετάβαση από τη θεραπεία στη φροντίδα του ασθενή, και από την φροντίδα στην παρακολούθηση.

Οι μεγάλες θεραπευτικές καινοτομίες, οι όλο και πιο αποτελεσματικές τεχνικές διάγνωσης και η πρόσβαση σε Iατρικές πληροφορίες που διευκολύνεται από το Web 2.0 αλλάζουν την πρακτική της ιατρικής. Οι Iατροί χρειάζεται να προσαρμοστούν στη νέα αυτή κατάσταση.

Ζώντας σε μια εποχή ιατρικής υπερτεχνολογίας, υπάρχει ακόμα μια θέση για την ιατρική που προσεγγίζει τον άνθρωπο;

Αντιμετωπίζοντας αυτό το δεδομένο της υπερ-τεχνολογίας, δύο τάσεις συνυπάρχουν.

Πρώτον, η έννοια του Iατρού ο οποίος φαίνεται όλο και περισσότερο να γίνεται "μη απαραίτητος", διότι ο ασθενής μπορεί απλώς πιέζοντας ένα κουμπί να κάνει μια διάγνωση.

Δεύτερον, η ιδέα ότι οι τεχνολογικές καινοτομίες, απλά θα βοηθήσουν και θα υποστηρίξουν τους Iατρούς στη πρακτική τους.

Η τεχνολογία βιώνεται από μερικούς ως κάτι που καταστέλλει την ανθρώπινη σχέση, ενώ από άλλους ως κάτι που απελευθερώνει χρόνο για την καλύτερη σχέση μεταξύ Iατρών και ασθενών.

Για παράδειγμα, η τηλεϊατρική μπορεί να θεωρηθεί ως ένας τρόπος για να παρακολουθούνται οι ασθενείς πιο τακτικά από τον Iατρό τους και να περνούν περισσότερο χρόνο μαζί του, αποφεύγοντας τα έξοδα μετακίνησης που μπορεί μερικές φορές να είναι υψηλά.

Η τεχνολογία τελικά μπορεί να προσφέρει περισσότερη ποιότητα στη σχέση ιατρού-ασθενή.

Αυτό είναι ακόμα πιο σημαντικό καθώς με την πρόοδο της ιατρικής όλο και περισσότερες ασθένειες γίνονται χρόνιες και οι άνθρωποι ζουν περισσότερο.Η πρόκληση για τους Iατρούς είναι να παρακολουθούν τους ασθενείς για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ο Φροντιστής: ένας Σημαντικός Ρόλος στη Θεραπεία

Η φροντίδα δεν περιορίζεται μόνο στην τεχνική της ιατρικής.

Άλλα πράγματα και άλλοι φορείς εμπλέκονται, συμπεριλαμβανομένων των φροντιστών.

Η τεχνολογία έχει αυξήσει τη σημασία αυτών.

Το κοινωνικό περιβάλλον είναι μια πραγματικότητα της φροντίδας, ένα γεγονός της ανθρώπινης ζωής.

Ως εκ τούτου, οι φροντιστές (συγγενείς, σύλλογοι ασθενών, νοσοκόμοι…) είναι σημαντικά άτομα στη φροντίδα του ασθενή.

Η παρουσία και η δέσμευση των φροντιστών γίνεται όλο και πιο σημαντική καθώς οι περισσότερες σοβαρές ασθένειες έχουν γίνει χρόνιες λόγω της ιατρικής προόδου.

Μερικοί συγγενείς εξαντλούνται να συνοδεύουν τον ασθενή στην ασθένειά του και μερικές φορές χωρίς καμία βοήθεια.

Οι Iατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί όσον αφορά τον φροντιστή, διότι παίζει ρόλο στην ίαση και στην επιστροφή σε μια σταθερή κατάσταση.

Μια Δημοκρατία της Εμπειρογνωμοσύνης.

Πώς Εξελίσσεται η Σχέση Ιατρού - Ασθενή;

Η Iατρική γνώση δεν βιώνεται πλέον ως απόλυτη.

Οι πληροφορίες που λαμβάνει ο ασθενής στο Διαδίκτυο τον κάνουν μερικές φορές να αισθάνεται ότι γνωρίζει περισσότερα από ό,τι ο Iατρός, γεγονός που θέτει τους Iατρούς και τους ασθενείς σε ανταγωνισμό.

Παράλληλα, η ύπαρξη των υπερπληροφορημένων ασθενών, αν και ακόμα αμφιλεγόμενη, αναπτύσσεται.

Αυτοί οι άνθρωποι που είχαν ή πάσχουν από την ίδια ασθένεια, θεωρούν ότι είναι εμπειρογνώμονες και μπορούν να συμβουλεύσουν άλλους ασθενείς σχετικά με την ασθένειά τους.

Αν και αυτή η δημοκρατία της τεχνογνωσίας είναι απαραίτητη, θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι αυτοί οι εμπειρογνώμονες είναι καλά εκπαιδευμένοι ασθενείς.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο σεβασμός της ιατρικής συνταγής και ιατρικής παραίνεσης γίνεται δύσκολος, επειδή ο ασθενής μπορεί να έχει διφορούμενη στάση: αφενός να αισθάνεται υπεύθυνος για την πορεία της υγείας του όταν μαθαίνει για τη νόσο του και, αντίστροφα, να συμμορφώνεται ελάχιστα ή καθόλου σχετικά με τις συστάσεις του γιατρού.

Οι λόγοι γι 'αυτό το παράδοξο είναι ποικίλοι και αλληλένδετοι. 

Ζούμε σε μια κοινωνία της δυσπιστίας απέναντι σε ότι αντιπροσωπεύει την εξουσία, εξ ου και η δυσπιστία κάποιων έναντι των συμβουλών του Ιατρού.

Υπάρχει επίσης η έννοια της προσπάθειας που απαιτείται για αλλαγή του τρόπου ζωής και των διατροφικών συνηθειών (αθλητισμός, διατροφή, διακοπή του καπνίσματος, κ.λπ) και την προσπάθειας τήρησης αυτών για μακρύ χρονικό διάστημα.

Η κοινωνικο-οικονομική συνιστώσα διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο.

Όλα συμβάλλουν στη δυσκολία να παρακολουθήσουμε τον ασθενή.

Είναι απαραίτητο ο Ιατρός να γίνει περισσότερο ευαίσθητος στη σημασία της θεραπευτικής επιμόρφωσης και εκπαίδευσης που θα πρέπει να παρέχει στους ασθενείς τους για την υγεία, καθώς και εξατομικευμένες συμβουλές για την καθημερινή ζωή του ασθενούς, με στόχο να διευκολυνθεί η συμμόρφωση του.

Η πραγματική ιατρική επανάσταση είναι να περάσουμε από τη θεραπεία στη φροντίδα.

Δηλαδή να ξεφύγουμε από τη λογική: κάνω τη διάγνωση, δίνω τις οδηγίες και το έργο μου τελείωσε εδώ.

Πρέπει να περάσουμε σε μια πρακτική υποστήριξης του ασθενή, ιδιαίτερα για τη διαχείριση των μακροχρόνιων ασθενειών.

Κατεβάστε τώρα το Application!

Με την περιήγησή σας στο medicalmamanage.gr αποδέχεστε την χρήση cookies.