Η Επικοινωνία με τον Ασθενή στο Τελικό Στάδιο της Ζωής του

Γιατροί και νοσηλευτές είναι οι αρμόδιοι να δώσουν απαντήσεις σε όλα τα σοβαρά ερωτήματα τα οποία απασχολούν τους ασθενείς που γνωρίζουν ότι πλησιάζει το τέλος της ζωής τους.

«Πείτε μου γιατρέ, πόσος χρόνος ακόμη μου μένει;»

Μόλις αυτή η ερώτηση γίνει για πρώτη φορά, ο γιατρός έρχεται στη δύσκολη θέση να αντιμετωπίσει την κατάσταση και να δώσει μια απάντηση.

Πόσο εύκολο όμως είναι για έναν γιατρό να ενημερώσει τον ασθενή για την εξέλιξη της ασθένειάς του όταν γνωρίζει ότι το τελικό στάδιο αυτής πλησιάζει;

Η Επικοινωνία με τον Ασθενή στο Τελικό Στάδιο της Ζωής του

Σχεδόν όλοι οι ασθενείς θέλουν να θέσουν αυτό το ερώτημα, όσο δύσκολο και αν τους είναι.

Χρειάζονται χρόνο για να δεχτούν την κατάστασή τους και μόλις αποκτήσουν εμπιστοσύνη, εκφράζουν όλες τις ανησυχίες τους στον γιατρό τους.

Αν κατά τη διάρκεια της συνάντησης του ασθενή με τον γιατρό, το πρώτο ερώτημα που θέτει ο ασθενής σχετίζεται με την πρόγνωση και την εξέλιξη της ασθένειάς του, ο γιατρός οφείλει να ακούσει τον ασθενή και να του απαντήσει κατάλληλα.

Σε αυτό το σημείο, εξαρτάται από τον γιατρό αν θα μπορέσει να δημιουργήσει τις καλύτερες δυνατές συνθήκες για να ελευθερώσει τα συναισθήματα του ασθενή και να τον καθοδηγήσει στην κατανόηση της ασθένειας αλλά και του τι θα επακολουθήσει.

Δεν χρειάζεται να τον συμβουλέψει ή να τον βεβαιώσει για κάτι.

Τη στιγμή αυτή, με τη συγκεκριμένη ερώτηση, ο ασθενής εκφράζει τους φόβους και τις ανησυχίες για τη ζωή του.

Αν η απάντηση λοιπόν για την πρόγνωση της ζωής του δεν είναι αισιόδοξη, πρέπει να ανακοινώσει τον χρόνο ζωής που απομένει;

Πρέπει να δοθεί ένας αριθμός σε εβδομάδες, μήνες ή χρόνια;

Από τη στιγμή που ο ασθενής νιώθει έτοιμος να δεχτεί μια απάντηση στην ερώτηση, ο γιατρός μπορεί να τον οδηγήσει με τέτοιο τρόπο ώστε να αξιολογήσει μόνος την κατάστασή του.

Πχ, με ερωτήσεις όπως «Εσείς τι σκέφτεστε; Πώς αισθάνεστε;», δίνοντας την ευκαιρία στον ασθενή να αντιληφθεί τα συναισθήματα που έχει για την κατάστασή του, χωρίς να του δώσει μια συγκεκριμένη απάντηση για την πρόγνωση της ασθένειάς του.

Δεν θα βοηθήσει σε κανέναν και σε τίποτα αν ο ασθενής φύγει έχοντας μια συγκεκριμένη ημερομηνία στο μυαλό του.

Πλησιάζοντας όμως στο τελικό στάδιο της ασθένειας και της ζωής του, ο γιατρός οφείλει να μιλήσει στον ασθενή γι’ αυτό.

Ο ασθενής και κυρίως οι οικείοι του πρέπει να ενημερωθούν όταν η ασθένεια θα αρχίσει να οδεύει προς το τελικό στάδιο, το οποίο είναι και το πιο σημαντικό.

Δίνοντας μια πρόγνωση της εξέλιξης της ασθένειας, είναι δυνατόν να παρθούν ξεκάθαρες αποφάσεις για τις θεραπείες και την περίθαλψη που πρέπει να ακολουθήσει ο ασθενής και να οργανώσουν κατάλληλα τη μετάβαση του ασθενή από τη θεραπευτική φροντίδα στην ανακουφιστική και παρηγορητική φροντίδα.

Αυτό δίνει την ευκαιρία στον ασθενή να πάρει τις τελευταίες αποφάσεις που ο ίδιος θέλει για τη ζωή του και στους οικείους του να ξεκινήσουν να προετοιμάζονται για τη διαδικασία του πένθους.

Η πρόγνωση για το τέλος της ζωής του ασθενή δημιουργείται τη στιγμή που η διάγνωση ολοκληρώνεται από όλη την ιατρική ομάδα.

Ορισμένα ιατρικά κέντρα έχουν δημιουργήσει έναν ενδιάμεσο αγγελιοφόρο: έναν νοσοκόμο, ο οποίος δίνει απαντήσεις στις ερωτήσεις που ο ασθενής δυσκολεύεται να θέσει στον γιατρό του.

Είναι σημαντικό ο ασθενής να αντιληφθεί ότι στο τέλος της ζωής του θα έχει την άριστη και κατάλληλη φροντίδα.

Η Επικοινωνία με τον Ασθενή στο Τελικό Στάδιο της Ζωής του 2

Από τη ζωή στον θάνατο: τα υπαρξιακά ερωτήματα

Διάφορα υπαρξιακά θέματα απασχολούν τον ασθενή στο τέλος της ζωής του.

Ξεκινώντας από τον απολογισμό της ζωής του, έως την έννοια που πρέπει να δώσει στην ασθένεια και στη θεραπεία του.

Τί νόημα να δώσει στη ζωή του;

Θέτονται πολλά ερωτήματα τα οποία μπερδεύουν τον ασθενή και τους οικείους του.

Η σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ του ατόμου, που συνοδεύει και συμπαραστέκεται στον ασθενή, και του ασθενούς μέχρι το τέλος της ζωής του είναι πολύ συμπονετική.

Η χειρότερη φράση, αυτή που ακούει μερικές φορές ο ασθενής πριν φύγει από το ιατρείο, είναι: «Και κυρίως, να προσέχετε τον εαυτό σας.»

Πόσο εφικτό είναι να το γνωρίζει αυτό ο γιατρός;

Μόλις η πόρτα κλείσει, πως μπορεί ο γιατρός να φροντίσει τον ασθενή;

Τότε καταλαβαίνετε πόσο σημαντικό είναι να απαντηθούν όλες οι ερωτήσεις για τις δυσκολίες της ασθένειας κατά τη διάρκεια των προσωπικών συναντήσεων.

Χρειάζεται χρόνος για να απαντηθούν συγκεκριμένες ερωτήσεις για τη διαχείριση της ασθένειας, της κούρασης και του άγχους του ασθενή.

Η ενεργητική ακρόαση είναι το Α και το Ω για μια επιτυχημένη επικοινωνία με τον ασθενή και τους οικείους του.

www.MedicalManage.gr 

Κατεβάστε τώρα το Application!

Με την περιήγησή σας στο medicalmanage.gr αποδέχεστε την χρήση cookies.